Smutne są księżyca oczy
gdy bez lubej trwa latami
sam po niebie ciemnym kroczy
ocierając łzy gwiazdami
moje oczy oczy jego
to dwie głębie samotności
kto odpowie nam dlaczego
żyć nie można bez miłości
miłość rani miłość zdradza
jest najgorszą z serca wad
wciąż jak wirus się odradza
w swoich szponach więzi świat
chociaż czasem masz jej dość
nie zna takiej drugiej świat
więc gdy minie pierwsza złość
znów z nią jesteś za pan brat
kończąc jedno mam pragnienie
z głębokiego duszy dna
by to piękne uniesienie
poznał księżyc...no i ja

Skomentuj artykuł:

Podpisz się:
Wprowadź kod z obrazka: